بدون خطای حمل. بدون اسکن دستی. تأیید هر پالت با سرعت کامل جرثقیل.

زنجیره تأمین مدرن تا زمانی که به درِ بارانداز برسد، معجزه‌ای از بهره‌وری است. این «حفره سیاه» لجستیک است. انبارها و مراکز توزیع (DCها) میلیون‌ها قلم را پردازش می‌کنند، اما سرعت پرشتابِ عملیات بارگیریِ ورودی و خروجی اغلب به خطاهای بحرانی منجر می‌شود. یک خطای اشتباه در یک پالتِ مخلوط می‌تواند زنجیره‌ای از بازپرداخت‌ها، هزینه‌های لجستیک معکوس و کمبود موجودی در مقصد خرده‌فروشی ایجاد کند.

اسکن دستی گلوگاه است. به خط دید نیاز دارد. نیاز است یک انسان توقف کند، هدف بگیرد و اسکن انجام دهد. در یک مرکز cross-dock با حجم بالا، به سادگی زمان کافی برای اسکن تک‌تک هر کارتن وجود ندارد. بنابراین اپراتورها تخمین می‌زنند: برچسب پالت را اسکن می‌کنند و *فرض* می‌کنند محتویات درست است. این‌طور نیست.

علاوه بر این، آیتم‌های قابل‌بازگشت حمل‌ونقل (RTIها)—یعنی سبدهای پلاستیکی، قفس‌ها و پالت‌هایی که این کالاها را جابه‌جا می‌کنند—از سیستم در حال نشت هستند. شرکت‌ها هر سال میلیون‌ها دلار از دست می‌دهند فقط به این دلیل که همان ظروف پلاستیکی را دوباره و دوباره می‌خرند، چون هیچ دیدی ندارند این دارایی‌ها به کجا می‌رسند.